Matthijs van DorpIk heb het nu vaak genoeg meegemaakt om er eerlijk over te zijn: of een E-health-implementatie slaagt, hangt zelden af van de software. Het hangt af van één persoon. Iemand in de organisatie die het gewoon gaat doen, en de rest meeneemt. Wij noemen die persoon de champion. Geen mooi woord, maar ik heb nog geen beter gevonden.
Het management besluit dat er iets met E-health moet gebeuren. Er komt een contract, een kick-off, misschien een presentatie in het teamoverleg. Iedereen knikt. En dan wordt het stil.
Niet omdat mensen tegen zijn. De wachtlijst is lang, de agenda zit vol, en de oude manier werkt ook gewoon. Zo blijft het bij goede bedoelingen. Ik heb organisaties gezien die er twee jaar over deden om te beginnen, terwijl er technisch niets ingewikkelds aan was. Er was alleen niemand die duwde.
Een champion is de collega die niet wacht. Die de eerste patiënt in het portaal zet terwijl de rest nog twijfelt, en in het teamoverleg zegt: "Ik heb het geprobeerd bij meneer De Vries, ging prima. Zal ik even laten zien hoe?" Dat ene zinnetje doet meer dan welke training dan ook. Behandelaren laten zich overtuigen door collega's, niet door een mail van het MT. Ik zeg dat zonder verwijt, ik werk zelf precies zo.
Het is trouwens zelden de meest technische collega. Vaker degene die bij elke verandering vraagt of het niet slimmer kan. Iemand die collega's serieus nemen. En iemand die eerlijk zegt als iets niet werkt, want een champion die alleen maar enthousiast is, wordt op den duur niet meer geloofd.
Meestal weet je al wie het is. Het is degene die vorig jaar al vroeg wanneer jullie nou eens gingen beginnen.
Een champion aanwijzen is het makkelijke deel. Daarna moet je er als manager ook iets voor doen, en dat wordt nogal eens vergeten.
Tijd, vooral. Een paar uur per week, ook als de wachtlijst lonkt. Als de champion het "erbij" moet doen, gebeurt het 's avonds of helemaal niet. Geef die persoon ook de ruimte om zelf te kiezen met welk team en welke patiëntgroep jullie beginnen. Wie dicht bij de praktijk zit, kiest meestal beter dan een stuurgroep.
Spreek vooraf af wat je wilt bereiken. Niet "meer E-health", maar iets wat je kunt tellen. Bijvoorbeeld: na drie maanden oefent een bepaald aantal patiënten thuis. Dan hoef je achteraf niet te discussiëren over de vraag of het gelukt is.
En sta achter je champion als er weerstand komt. Die komt altijd. Er is altijd iemand die zegt dat het bij jullie niet werkt, dat de patiënten te oud zijn, dat er geen tijd voor is. Op dat moment kijkt iedereen naar jou.
Zelf bel ik onze champions regelmatig. Gewoon even: hoe gaat het, waar loop je tegenaan? Dat werkt beter dan lange mailwisselingen, en ik hoor zo veel sneller waar het schuurt.
Verder proberen we het de champion makkelijk te maken door het product eenvoudig te houden. Een korte e-learning, een helpfunctie, en voor de rest moet het zichzelf wijzen. Een dikke handleiding of op cursus gaan is niet nodig. Als dat wel nodig blijkt, hebben wij iets verkeerd gedaan.
Dus als je wilt starten met E-health: wacht niet tot iedereen er klaar voor is. Dat moment komt niet. Zoek die ene collega, geef die de ruimte en kijk wat er gebeurt.
Heb je al iemand in gedachten? Maak samen een gratis proefaccount aan (stopt vanzelf na 30 dagen), of bel me even. Soms gebeurt er dan ineens wél wat.
Maak een gratis proefaccount aan en probeer het zelf
